Omgevingskunstwerk dat bestaat uit een reeks naar boven smal toelopende wiggen van vierkante betontegels met kiezels. Het landschap van stenen golven vloeit uit in een metalen spits, waarnaar de aangrenzende katholieke school vernoemd werd. De wiggen worden doorsneden door een asfalt voetpad.
Kunstenaar Bas Maters was een van diegenen die tijdens het ontwerp van de wijk Lunetten zijn inbreng mocht leveren. Dit kunstwerk is een mooi voorbeeld van om gevingskunst die helemaal opgaat in de omgeving, zozeer dat mensen het op het eerste gezicht soms niet eens herkennen als kunst. Het werk functioneert ook als speelplek.
Masterplan Omgevingskunst Lunetten
Als gevolg van de lokale percentageregeling kwam bij het bouwrijp maken van de Utrechtse wijk Lunetten een budget beschikbaar van 700.000 gulden voor omgevingskunst. De kunstenaars Wim Korvinus en Marcel van Vuuren kregen opdracht voor het maken van een masterplan. Het was de bedoeling dat kunst zou bijdragen aan het verbeteren van het leefklimaat en het verhogen van de belevingswaarde. Hierbij ging men uit van ‘visuele elementen’ die de gebruiksfunctie van de architectuur op verrassende wijze zouden doorbreken en een verband zouden leggen met historische en landschappelijke kenmerken van de plek. Hoewel Korvinus en Van Vuuren vroeg werden betrokken, viel aan de stedenbouwkundige en architectonische opzet niet meer te tornen.
De opdracht aan Bas Maters (1949-2006) was de enige die niet via een open oproep tot stand kwam, maar via een selectie uit drie voorstellen van Maters, David van de Kop en Piet Slegers. Dit had te maken met de haast die was geboden om deze locatie direct naast lagere scholen deels als speelplek in te richten. De ingreep van Maters moest functioneren als een oriëntatiepunt in de wijk en gestalte geven aan de voor de wijk zo kenmerkende relatie tussen land en water. Om ruimte te maken voor de speelplek werd een deel van de twee kruisende singels gedempt.
